https://instagram.com/p/1DrvibArLj/?taken-by=annamboland

Gisteren ging ik weer naar het dorp beneden, tijdens het klimmen terug naar huis dacht ik aan het boek dat ik net twee dagen eerder uitgelezen heb, Hard-Boiled Wonderland and the End of the World van Haruki Murakami. In dat boek spelen de schaduwen een belangrijke rol in het verhaal. Toen keek ik om en daar zag ik hem, mijn eigen schaduw, die me heuvel op volgde.

Ik heb de schaduwen altijd mooi gevonden. Ze hebben iets bijzonder in zich. Ik weet niet precies wat dat iets is, maar het is een belangrijk onderdeel van ons, van onze wereld.

Mijn favoriete schaduwen foto heb ik vorig jaar in oktober genomen, van A. en mij. Het lijkt alsof de schaduwen in deze foto eigen leven zijn gaan leven en helemaal buiten ons bestaan.

https://instagram.com/p/t26XOHArCb/?taken-by=annamboland