Death_to_Stock_Photography_NYC_Skyline_2

Foto: Death to the Stock Photo

We hebben buren bijna aan alle kanten. Links, rechts en beneden. Van de buren links en rechts merken we tegenwoordig weinig. Niets meer dan gebruikelijke geluiden, die je in de oude Nederlandse huizen niet kunt vermijden. En dan zijn er ook de buren beneden. Van die horen we meer dan gewenst is. 

Ik heb ze al meerdere keren hierover gesproken. Ik probeerde ze duidelijk te maken dat in dit meer-dan-honderd-jaar-oud pand isolatie niet geweldig is. Daarom draagt het hier heel erg en we horen heel veel van elkaar. Hierbij moet ik zeggen dat wij behoorlijk stil zijn. We hebben geen kinderen, zelf zitten we graag in stilte en als we naar muziek luisteren of televisie kijken dan zetten we het niet heel hard aan. Wat ze van ons waarschijnlijk het meest horen, zijn onze vechtende poezen. Ik weet dat dit ook de reden is waarom we meer van onze buren horen dan gemiddeld normaal is. Maar onze beneden buren zijn ook luidruchtig, meer dan gemiddeld normaal is.

Misschien zijn ze slechthorend, dat zou ook kunnen, maar ze hebben nooit iets daar over gezegd. Toch mogen we elke avond van hun televisie meegenieten. En daarbij van hun gesprekken, want ze pratten niet met elkaar, ze roepen naar elkaar toe. Dat moet ook, als je televisie zo hard aanstaat.

Ik vraag me af wat ik nu tegen hen nog moet zeggen. We hebben het al meerdere keren aangekaart dat we hun televisie horen. En niet een beetje ook. We kunnen met onze televisie of muziek niet overheen, tenzij we nog andere buren hier mee lastig zouden vallen.

Ze lijken het wel te begrijpen en dan hebben we een paar dagen rust. Alleen daarna begint het hele dansje opnieuw. Ze zetten hun tv / radio / wat-dan-ook weer zo hard dat ik weet waar ze naar kijken / luisteren en daarbij kan ik ook hun gesprekken / ruzies / discussies volgen. En weer moet ik ze laten weten dat we alles horen en dat het hier gehorig is.

Ik ben er nu heel erg moe van. Ik weet niet meer wat ik kan zeggen zonder passief-agressief te klinken. Ik weet niet hoe ik het hun duidelijk kan maken.

We hebben andere buren beneden gehad en nooit zo veel van ze gehoord. Het lijkt me normaal dat je elkaars aanwezigheid en nabijheid respecteert. Ik klaag niet over elk geluidje die ik van de buren hoor, maar hele avonden met iemands anders televisie is me gewoon te veel.

Ondertussen droom ik van een huis in het midden van nergens, met als buren alleen natuur. Ooit komt het wel, maar hebben jullie voor nu een oplossing voor mij?