Ik lees alles. Ik zou mezelf een literaire geit kunnen noemen. Ik lees fictie en non-fictie, Harry Mulisch en Saskia Noort, A.S. Byatt en Audrey Niffenegger, Bolesław Prus en Katarzyna Bonda. Ik lees omdat ik ervan houd. Ik lees omdat ik niet beter weet. Ik lees omdat ik zonder lezen vervelend word. Het is een soort verslaving en als ik een dag niet gelezen heb, word ik zenuwachtig. Ik hou van het geschreven woord, in allerlei vormen. Daarom ben ik blij als ik andere mensen met een boek zie. Ik ben blij dat andere mensen lezen, dat zij ook even in een andere wereld kunnen verkeren.

Een paar dagen geleden las ik een blogpost waarin tegen de mensen die geen “echte” literatuur lezen gezegd werd dat ze beter helemaal niet kunnen lezen. Dat het lezen van populaire literatuur niet als lezen telt. U kunt u voorstellen dat ik heel erg boos werd. En ik loop nog steeds met deze boosheid rond.

Ik ben blij dat u leest en het maakt me niet uit of dat Jan Siebelink of Olga van der Meer is. Ik ben allang blij dat u überhaupt leest. Ik hoop dat u misschien op het lezen verliefd wordt en dat u breder gaat lezen. Ik hoop dat het lezen voor u een plezier is, een moment om op adem te komen op een dag. Ik hoop dat lezen voor zorgt dat u de wereld met andere ogen zult bekijken. Ik hoop dat u blijft lezen.

Er zijn tallozen acties op het world-wide-web: “Als je niet leest, ga ik niet met jou naar bed”, “Ik zal 52 boeken in één jaar lezen”, “Ik lees dus ik besta”, “Mensen die boeken lezen” etc. Ik ben een fan van alle acties en ik zie niet hoe ze kwaad kunnen doen. Ik zie alleen voordelen, want als deze acties  er voor zorgen dat één persoon meer een boek gaat lezen dan was het allemaal de moeite waard. Dat een boek het leven van die persoon kan veranderen, dat een boek van die persoon een lezer kan maken. Een lezer van alle boeken.

Ik zie niets goeds in het snobisme en boekensnobisme is helemaal slecht. Hoe willen we mensen overtuigen dat lezen leuk is als we hun willen opleggen dat alleen bepaalde boeken goed en de moeite waard zijn? Wat als die mensen “Anna Karenina” niet leuk vinden? Zijn ze daarom minder goede lezers of misschien hebben ze gewoon een andere literaire smaak? Als je niets van Dostojewski gelezen hebt ben je daardoor een slechter mens?

Wat zou er gebeuren als we met zijn allen alle literaire moetjes los lieten? Ik durf te zeggen dat we gelukkiger zouden zijn. Een lezer is een lezer. En een goede lezer is een lezer die de boeken leest die hem aanspreken en niet de boeken die op de klassiekerlijst staan.

 

Deze column is eerst verschenen in Biuletyn van PNKV.