b5tuncpjw6s-octavio-fossatti

Foto: Octavio Fossatti | Unsplash

Ik ben gelukkig en ik ben niet bang om het hardop te zeggen. Ik vind dat ik een goed leven heb en dat ik daarmee blij kan zijn. Gelukkig zijn is voor veel mensen moeilijk. Ik heb het hier niet over de mensen die depressief zijn of in een oorlogsgebied wonen. Ik heb hier over de mensen die een leven leiden dat ze willen, die de mogelijkheid hebben om keuzes te maken en zelf bepalen hoe goed hun leven is.

Gelukkig zijn betekent niet dat er bij mij elke dag een zonnetje schijnt. Ik loop ook niet de hele dag met een groot glimlach op mijn gezicht. Het is niet allemaal rooskleurig, vogeltjes zingen niet boven mijn hoofd, het is geen sprookje.

Geluk zit voor mij in de kleine dingen. In een goede dag op mijn werk, in het feit dat ik mijn werk leuk vind en dat ik zie dat ik het aan kan. Het zit in een avondje op de bank, onder een deken, met een boek, snorrende kat op schoot, een grote kop thee ernaast en mijn mannetje in de buurt. Het zit in een middagje met een vriendin. Het zit in een mailtje van mijn lieve neef. Het zit in een sms’je van A., zomaar om welterusten te zeggen als hij niet thuis is.

De Denen hebben het blijkbaar heel goed begrepen. Zij noemen het hygge, maar je hebt geen woord voor nodig. Gelukkig kun je zijn als je het jezelf toestaat. Zo simpel is het. Ik denk dat de mensen te vaak te hoge verwachtingen hebben. Voor velen gelukkig zijn kan alleen als er vuurwerk bij is, als ze van de daken willen schreeuwen dat ze gelukkig zijn. Maar waarom eigenlijk?

Probeer maar eens het geluk in kleinste dingen te zien. In een middagje zonder ruziënde kinderen. In de eerste nacht dat je kind doorheen slaapt. In een dagje niets doen. In dat moment op je werk waarop je heel trots op jezelf bent. In het feit dat het je weer gelukt is om een paar pagina’s in een boek te lezen voor je in slaap gevallen bent.

Probeer de nuchtere Nederlandse tevredenheid in het geluk omzetten. Je leven wordt er mooier van.