De grote verandering laat op zich wachten

Ik verwachtte een directe opluchting. Misschien dacht ik zelfs dat alles vanaf dag één zou veranderen. Ik zou beter moeten weten. Het is niet de eerste keer dat ik een pauze van Instagram neem. Maar deze keer voelt het anders. Er was geen lange mentale voorbereiding, geen plan, geen duidelijke reden voor. Op een avond, na een laatste kijk van de dag, besloot ik ineens om de app van mijn telefoon te verwijderen.

In eerste instantie voelde het goed. De ochtend daarna voelde ik me wat lichter en ik heb een plannetje opgesteld. Als ik de telefoon oppak om naar Instagram te kijken (ja, ja, de verslavingselement zit er zeker in) dan zal ik in plaats daarvan iets in mijn notebook schrijven of in een boek gaan lezen. Maar stiekem dacht ik dat het mij helemaal iets anders zou opleveren. Ik dacht dat ik direct meer zou bloggen. Dat ik dagelijks een post zou schrijven.

Het is nu ongeveer drie weken geleden dat ik de app van mijn telefoon verwijderd heb, maar dagelijks bloggen heb ik nog niet kunnen volhouden. Ik lees wel meer, maar er is geen wonder voorgekomen. Ik voel nog steeds een gemis. Ik heb een beetje FOMO. Op de slechte dagen mis ik mijn verdovingsmiddel, want dat is wat Instagram voor mij laatste tijd geweest is. Stoppen met roken ging makkelijker dan dit.

Ik heb in die paar weken ontdekt waar ik me aan Instagram stoorde en waarom ik waarschijnlijk de app zonder na te denken verwijderd heb. Voor mij is Instagram vermoeiend en saai geworden.

Vermoeiend, want er zit zo veel reclame in dat ik soms niet wist waar ik naar keek. Maar ook de verschuiving naar de video’s beviel me niet. Al die bewegende beelden. Nu niet alleen in de advertenties, maar ook in de posts van mensen die ik volgde.

Saai, want alle posts leken op elkaar. Als een computer beslist wat je te zien krijgt en wat je leuk zou moeten vinden, krijg je steeds dezelfde dingen te zien. En het maakte niet uit dat ik zeer verschillende accounts volgde, iemand anders heeft besloten waar mijn aandacht naar toe moet gaan. En daar kan ik heel slecht tegen. Ik kan zelf beslissen wat ik wil zien en lezen, ik heb geen computer ervoor nodig.

Ik denk nu dat ik de willekeur en het gevoel van geen regie hebben zat was. Zo simpel is het.

Ik hoopte op een wonder. Dat mijn leven anders zou voelen, dat alles zou veranderen (nou, ik ben niet gek, ik weet dat het niet zo werkt), maar wat ik kreeg is het besef hoe verslaafd ik eigenlijk was. Het is niet makkelijk om het toe te geven, maar fijn om het te weten en iets eraan te kunnen doen.

Ik weet nog niet wat voor gevolgen het zal hebben, maar voorlopig is het goed zoals het is. Het proces van detoxen gaat nog even door.

Ik ben benieuwd, hoe is jouw relatie met Instagram en de sociale media?



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.